Salı, Mart 03, 2026

06'dan 54'e

​şimdiii baktığımızda bugün 3 Mart yanii 1 yıl önce bu zamanlarda günler sayıyordum takvimimde, belkide 1-2 haftada bir sakaryalara geliyordum 

kimse niye geldin demedi ama kimsede dön buralara demedi

yıllardır istediğim psikoloji bölümüne puanım tutsada çok uzak, kötü üniversite derken elediğimden gidemeyeceği fark edip bari güzel üniversite olsun diyerek gittiğim hacettepem.. ve hala heryerde hacettepe bırakılır mı diyen insanlar...

herkesin belli bakış açısına göre doğru olabilecek bu düşünce benim hedefim doğrultusunda ilerlemediği için ilk aylardan başlamıştı işkencem 

kavgalaaaar, ağlamalar, isteksizlikler derken derken bu yolculuğu zorla tamamladım daha çok olumlu şeylerden bahsetmem gerekirse; üniversite tecrübeme, büyük şehir tecrübeme, ankarada görmek istediğim şeylere değinebilirim :) e bölümle alakam olmayınca baya gezdim haliyle müzeyse müze, sergiyse sergi, tiyatroysa tiyatro hattaaa tolgshow ya tolgshow daha ne olsun

arada korktum yatay geçiş yapamam diye zorluydu, stresliydi ama oralarda geçti... şimdi burada böyle sakin, üstten anlattığıma bakmayın içimde acısı zorluğu detaylı biçimde yaşıyor fakat zaman geçtikçe kötüyü anmanın bir anlamı yok bence

özellikle ah şu tolgshow... 32 diş izlemişimdir hemde 32 dişim olmamasına rağmen 😝 çok eğlendim, çok güzeldi tekrar olsa tekrar giderim doyamadım doyamadım gerçekten çok eğlenceliydi tek başıma gitmiş olsam da büyük bir hayalimi gerçekleştirdiğim için çok mutluyum 

yurt o kadar depresifti ki.. yalnızlık, sefalet, bir yemek yapacaksın diye 3 kat iniyorsun kocaman gocukla amaaan amaan amaaaa atatepe'nin yemekleei ve mamas burger.... asla unutmayacağım arada bir aklıma geliyor burada yediğim yemekler ağzım sulanıyor en çok bunu özledim sanırım

ulaşım zordu ama büyük şehirdir sonuçta ne diyelim.. ben sanatsal olarak romantize ettim de gerisini pek benimseyemedim

şimdi ailemin yanındayım, güzel ya memnunum zaten bildiğim kişiler hem ne zaman canım sıkılda bir şeye diyorum ki şimdi yurtta da olabilirdim.... hemen vazgeçiyorum kendimi üzmekten? bilmiyorum mantıklı hir yöntem mi ama yapıyorum valla arada

burda da yemekler lezzetli hemde bedava bölümde harika şimdiden kurumlara gidiyorum, kitaplar okuyorum, eğitimlere katılıyorum hatta tenise bile başladım insanın kendi evi gibisi yok imkanlar çok daha yüksek kendi kendinle olduğun zaman

empatik yaklaşım, ada yaşam, okul dersinden 4 kurum birde daha gitmediğim tuncay abiden gelen teklifi birleştirirsek 1. sınıfta birçok tecrübem oluyor çok mutluluk verici

herkesi ezip geçicem tecrübemle biliyorum çünkü severek yapıyorum bu işi, benimsiyorum, saldırıyorum 

çok başarılı bir psikolojik danışman olacağım, psikoloji kraliçesi olucam vs  yaa işte nerde ne olurum bilmiyorum ama çok başarılı olacağımı biliyorum 

tenise başlamam kışa denk gelmiş olsa da güzel gidiyor yaz olsa da daha da geliştirsem diye bakıyorum.. birde düzgün oynayacak tenis arkadaşı bulabilsem ne güzel olacak yinede en sonki dersimde hiç top kaçırmadım güzel vuramasam da rallimin iyi olduğuna karşın duyumlar alıyorum heyecanlıyım sonunda bir sporum oldu haftada bir odaklansamda iyi ilerlediğimi düşünüyorum 



Hiç yorum yok: